:::
okumakta olduğunuz yazı...
Duyarlı Olmak lazım, yazılarım

40 yılın hikayesi

Adada soğuk bir bira içerken üstündeki bu yazıyı farketmem çok manidar oldu :). Demekki Efes Bira da kutluyomuş 40. yılını!

Geriye dönüp bakmak bana göre değil derdim hep. Zaman olarak yani. Ne varsa “anda” var. Tadını çıkarmalı, ona göre yaşamalı. Hala da farklı düşünmüyorum gerçi. Geçmiş büyük baskıdır çoğu zaman üzerimizde. 40 yaşındaysam, 40 yılın yükü de beraberinde gelir geçmişi düşündüğümde. Ağırlığından hep ezilmişimdir nedense. Halbuki zamanında tüm o “olan” neyse bir şekilde atlatmış olmama rağmen. Bugün burada olduğuma göre yapmışım işte. Ama yok, ağırdır yine de.

Ne de olsa değiştirilebilir olanın katlanması zor süreci vardır geçmişin içinde. Değiştirilemeyecek olanın da sindirmesi ağır kabullenişi. Belki o kronoloji içinde hepsi daha tahammül edilir gelmiştir, bilmiyorum. Ama geriye dönüp “neler yaşamışım”‘ın analizini yapmak kolay yutulur gelmedi bana hiç. Hem güzel olan anıların hep üstü örtülüyor bir şekilde, karanlık olanlarla. O zaman da sanki haksızlık ediyormuşum gibi geliyor kendi tarihime. Hep yük taşımadım ki ne de olsa.

Uzun zamandır işte hep bu sebepten, geriye dönüp bakmaktan çekindim, kaçındım. 40 yılın hikayesini bir daha okuyor olmaktan içten içe bir korku duydum. Belki iyi yapmış da olabilirim. Hala bilmiyorum, öğreniyorum. Tıpkı bugün olduğu gibi. Bugün korkmadım. Sohbetler geçmişin üzerinde döndü dolandı hep halbuki. Keyiflendim biraz da ama sık sık da yutkundum. Bugün bu yaşıma geldiğimde öğrendim ki aslında ne varsa geçmişe gömmeye çalıştığım, hepsi bugün beni oluşturan, bulunduğum yerde daha sağlam olmamı sağlayan tuğlalarmış. Meğer neler yaşamış da bugün neleri göze alır hale gelmişim. Meğer ne duvarlarım varmış etrafımda da onları yıkıp kurtarmışım kendimi, kendi hapishanemden. Meğer ne kıymetliymiş elimdekiler, avcumdakiler.  Meğer ne çok severmişim annemi, ne çok özlermişim.

20 yıl önceki ben değilim artık. 10 yıl, bir ay, geçen hafta ya da bir saat önceki ben bile değilim. Her geçen saniye, birşeyler var hayatta. Tut onu, bul çıkar bir yerlerden aslında hepsi bu. “An” denilen aslında bu. Farkında olabilmek duvarımdaki resmin, tenimin, teninin… nefesimin…

BUGÜN 40 YAŞINDAYIM. Bunu telaffuz etmekten bile kaçtım çoğu zaman. Nedense 33 yaşında olmak istedim, biri soracak olursa şayet. İnanırlardı da. Belli olmaz, belki yine öyle derim ama en azından BUGÜN 40 yaşındayım. Ve ancak şimdi geriye dönüp baktığımda diyebiliyorum ki, ben şükürler olsun ki çok güzel bir 40 yıl geçirdim ve geçmişimin sayesinde, bugün bir kuş kadar hafifim.

About Taquo

I have been composing songs and singing since I was very little. But only recently I have decided not to keep them for myself but share them with the world. Eventually I released four singles in various languages (english, turkish, french and spanish).

Tartışma

Henüz yorum yapılmamış.

Siz Ne Düşünüyorsunuz? Yorum filan...?

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

antibakteriyel

Twitterttıklattırdıklarım

Hata: Twitter yanıt vermedi.Lütfen birkaç dakika bekleyip bu sayfayı tazeleyin.

Şunlardan Bahsederim…

Falanca bi zaman yazdıklarım

Kopyalayanın ensesindeyim!

Protected by Copyscape Originality Checker

Gelenim gidenim boldur

  • 103,230 kere tıklamışlar zira

StatCounter

wordpress hit counter kişi ziyaret etmiş Personal Blogs Blog Directory & Search engine Follow Me on Pinterest
%d blogcu bunu beğendi: